Haar polsslag klopte oncontroleerbaar toen ze verder reed op....it was ongetwijfeld het kerkgebouw. Haar handen trilden toen ze de brandweer belde. De tijd leek stil te staan. Eindelijk arriveerden de helpers. Met veel water wisten ze de brand te blussen.

Er was veel schade.

Toen iedereen weg was, zat ze daar en kon haar tranen niet bedwingen. "Waarom HEER, waarom?" huilde ze. Ze vertrok en ging naar het nabijgelegen strand om privé haar emoties los te laten.

"Houdt U wel van mij?" riep ze uit "Door deze tsunami ben ik alles kwijtgeraakt wat ik ooit bezat. De vader van mijn jongens is gewelddadig tegen me geworden... en nu is zelfs het kerkgebouw, de plek waar ik zoveel van hou, afgebrand. Kan het je wat schelen?" Ze was niet eens in staat om haar hoofd op te tillen terwijl haar tranen in het zand vielen. Maar toen zag ze het: een hartvormig stuk koraal. Ze stopte, raapte haar vondst op en voelde een omhelzing. "Ja, je geeft om me, je houdt nog steeds van me", kwam er in haar gedachten op.

Terug bij het kerkgebouw was een vriend gekomen en begonnen met het dichttimmeren van kapotte ramen en de muur. Na de traditionele begroeting ging Ying terug naar de tafel en zag de hartvormige koraal die ze op het strand had opgeraapt. Het lag naast een grote spijker. Ze moest denken aan de spijkers die Jezus aan het kruis moest doorstaan om niet alleen haar zonde te vergeven, maar die van iedereen die in Hem gelooft.

Vrede en zelfs onvoorstelbare vreugde vulden haar hart. Nu wist ze echt dat HIJ om haar gaf en van haar hield, zelfs midden in een afgebrande kerk.

Elke Schoch, al 19 jaar opbouwwerker in Thailand, helpt nu Thais in Portugal. Voor meer informatie over de Thaise cultuur of communicatieproblemen met Thai, neem contact op met orawanmiwang@gmail.com onderwerp Thai-Info