Terwijl de imposante obelisk in het midden van het plein de aandacht trekt met zijn verhaal over nationale onafhankelijkheid, eert dit kleinere, gedetailleerde beeld de onvermoeibare, vaak anonieme inspanningen die de muren van het land in openluchtgalerijen hebben veranderd. Het laat ook zien hoe deze muurschilderingen, die zich onder onze voeten bevinden, tot stand zijn gekomen.

Het monument toont een meester-ambachtsman midden in zijn werk: geknield, met een geconcentreerde, vaste hand terwijl hij de decoratieve tegels aanbrengt, terwijl zijn andere hand klaarstaat om de tegels stevig op hun plaats te stampen. Het beeld herinnert ons er op aangrijpende wijze aan dat de beroemde architectonische schoonheid van Portugal niet alleen uit een koninklijk decreet is voortgekomen, maar uit generaties van nauwgezet, handmatig precisiewerk.

Op dezelfde manier is het ook een mooie herinnering dat goede dingen de tijd nemen. Dit monument zorgt bovendien voor een noodzakelijk, bescheiden tegenwicht tegen de omringende monumenten van macht, en eert de persoon die daadwerkelijk de patronen heeft gelegd die onze straten kenmerken. De onbezongen helden van Identiteit.