Uzaktan bakıldığında, sadece bir manolya çiçeği, bir palet bıçağıyla kalınlaşmış, tuval boyunca açılan bir metre kremsi beyaz yaprakları. Yaklaşın ve başka bir şey ortaya çıkar: kasıtlı, resmin vuruşlarına yarı gömülü bir şekil. Eski İbranice'de yazılmış bir kelimedir ve bir kez gördüğünüzde onu görmezsiniz

.

Bu, Lizbon'un 40 kilometre kuzeybatısındaki saray kasabası Mafra yakınlarındaki kırsal kesimde evini kuran Rus doğumlu bir ressam olan 50 yaşındaki Evgeny Maximov'un sessiz imzası. Maximov ve eşi 2007 yılında Portekiz'e geldiler, birçokları gibi ışık, manzara ve yaşamın rahat ritmi tarafından çizildiler. Atlantik kıyılarına ulaşabileceğiniz tarlalarla ve çiçeklerle çevrili güneşli bir evde resim yaptığı yer burasıdır.

Ressam olarak ilk üç yılında Maximov seksen eser sattı. Sonra “hayat oldu” dediği gibi. Boyalarını bir kenara bırakarak, teknik destek alanında bir iş aldı, sonra karısının bir aile şirketi işletmesine yardım etti. Tek bir şey dışında ihtiyaç duyulan her şeyi yapabildi: resim yapmayı istemekten vazgeçemedi.

Yazar: Evgeny Maximov;

Tam çiçek aç

tı

Bugün, aşkına tam zamanlı olarak geri döndü

.

Bu eser, sanatçının “Antik Şarkı” adını verdiği, her biri ibadet için bir eski İbranice kelime etrafında inşa edilmiş ve her kelimenin çiçeğin tasarımına gizlenmiş on büyük çiçek tablosuna dönüştü. Açık ve açıkta boyanmış beyaz manolya, Yada kelimesini taşır - eller kaldırılmış ve açık tutularak övgü, hiçbir şey korunmaz. Hiçbir çiçeğin, tam çiçek açan bir manolyadan daha çok bu duruşa benzemediğini söylüyor. Bir şakayığın içinde yer alan Tehillah vardır - şarkıya dönüşen övgü. Bir iris gizlice Helal taşır, yani parlamak, terk edilerek kutlamak anlamına gelir.

Gizleme, bu zarif sanat eserlerinin ayırt edici özelliğidir. Kelime, tuvalin önündeki bir etiket veya pankart değil, boyanın içine dokunmuş bir şeydir, böylece resimle yaşayan kişi onun orada olduğunu anlar, bir ziyaretçi ise sadece güzel bir çiçek görebilir. Dekoratif bir nesneyi daha sessiz ve daha kişisel bir şeye, oda durduktan sonra uzun süre konuşmaya devam eden bir sanat eserine dönüştürür

.

Yazar: Evgeny Maximov; Maximov'un inancı

belgelenmiş bir dizi

bu çalışmayı desteklemektedir. O ve karısı Cascais"teki Riverside Uluslararası Kilisesi"nde yaşlılar ve ibadet liderleri olarak görev yapıyorlar.. İbranice kelimeler etki için ödünç alınan süsleme değildir; onlar bir yaşamın kelime dağarcığıdır. Ama resimler vaaz değil. Güzelliğin ve inancın aynı duvarı paylaştığı evler için yapılmış çiçeklerdir.

Parçalar büyüktür - yaklaşık bir metre kare. Tamamen elle yağla boyanmış, Portekiz'den dünya çapında gönderilmektedir. Maximov, boyadan çıkan her yeni kelimeyi takip eden küçük ama genişleyen bir kitle için diziyi büyüdükçe, her seferinde bir resim olarak belgeliyor

.

Bir anlamda, çok Portekizli bir hikaye: Uzaklardan gelen, ülkeye aşık olan ve şimdi evlerini yaptıkları yerde kendilerine ait bir şey inşa eden bir çift. İçinde kazınmış bir sır olan bir şeyin güzellik olması onu daha da uygun hale getiriyor.

Evgeny Maximov'un çalışmaları https://maximovart.com/ adresinde ve Instagram'da @maximovartist adresinde bulunabilir.