Sandra, 52, afkomstig uit Hadlow in Kent, woonde in Vilamoura aan de Algarve, waar ze een nieuw leven had opgebouwd en een hechte vriendenkring had opgebouwd. Ze had geen idee dat er iets ernstigs aan de hand was, totdat uit een bloedonderzoek bleek dat er afwijkingen in haar leverfunctie waren.

Bij een echografie werd vervolgens een tumor in haar lever vastgesteld, en verder onderzoek, waaronder een MRI-scan, bevestigde intrahepatische galwegkanker (intrahepatisch cholangiocarcinoom).

“Het zette mijn wereld op zijn kop,” zei ze. “Ik heb er geen controle over. Ik kan er niet vanaf komen. Ik moet er gewoon mee leren leven en het accepteren, maar ik ga ertegen vechten.”

Sinds haar diagnose heeft Sandra acht cycli van een combinatie van chemotherapie en immuuntherapie ondergaan. Door de behandeling is de tumor in omvang afgenomen van 12 cm naar 9,5 cm, maar hij is op dit moment nog te groot voor een operatie. Ze blijft immuuntherapie krijgen.

Sandra hoopt nu een Selective Internal Radiation Therapy (SIRT) te ondergaan, een gerichte behandeling waarbij straling rechtstreeks op de tumor wordt gericht. Haar medisch team hoopt dat dit kan helpen de ziekte onder controle te houden en de tumor mogelijk voldoende te verkleinen om verdere behandelingsopties mogelijk te maken.

SIRT is beschikbaar als behandelingsoptie voor sommige patiënten met extrahepatisch cholangiocarcinoom, maar Sandra is meegedeeld dat deze behandeling in haar situatie momenteel niet wordt vergoed door de NHS. Daarom heeft zij een offerte ontvangen voor een particuliere behandeling in The Cromwell Hospital in Londen. De opgegeven kosten voor de ingreep bedragen 50.865 pond; met consulten, bloedonderzoeken, scans en andere bijbehorende medische kosten zullen de totale kosten naar verwachting uitkomen op ongeveer 55.000 pond.

Sandra zegt dat ze kennis heeft gemaakt met SIRT nadat ze op zoek was gegaan naar meer informatie over de behandelingsopties die voor haar beschikbaar waren. Omdat ze alle mogelijkheden wilde begrijpen, vroeg ze een second opinion aan bij een gespecialiseerde leverchirurg. Haar geval werd vervolgens beoordeeld door een multidisciplinair team, en SIRT werd aanbevolen als behandelingsoptie. Daarna werd ze doorverwezen naar The Cromwell Hospital.

Geconfronteerd met het vooruitzicht dat ze het geld zelf moest inzamelen, vond Sandra het aanvankelijk erg moeilijk om anderen om financiële hulp te vragen.

Ze wendde zich tot de Facebookgroep ‘Tonbridge Mums’ om te vragen of iemand organisaties of goede doelen kende die mogelijk konden helpen met de kosten. Verschillende mensen moedigden haar aan om te overwegen een GoFundMe-pagina op te zetten.

„Dat kan ik niet doen. Het voelt als bedelen“, herinnerde ze zich dat ze had gezegd.

Een vrouw vroeg: “Zou je niet om je leven bedelen?”

Sandra antwoordde: “Nou ja, ik denk het wel.”

Dat gesprek overtuigde haar om de stap te zetten waarvoor ze aanvankelijk terughoudend was geweest.

Sandra sprak met vrienden, die haar aanmoedigden om de inzamelingsactie te starten. Binnen de eerste drie dagen was er al zo’n 24.000 euro gedoneerd van het streefbedrag van 64.000 euro.

„De vrijgevigheid en vriendelijkheid van mensen, vooral van volslagen vreemden, heeft me absoluut overweldigd”, zei ze. „Ik zamel geen geld in omdat SIRT mijn leven zou redden – dat is niet beloofd –, ik doe het omdat het me misschien een nieuwe deur kan openen, en ik ben nog niet klaar om te stoppen met op al die deuren te kloppen.”

Vóór haar diagnose had Sandra een leven opgebouwd rond haar werk, vrienden, familie, reizen en de onafhankelijkheid die ze zo hoog in het vaandel heeft staan.

Sandra werkt momenteel voor een onafhankelijk pleegzorgbureau, waar ze samenwerkt met maatschappelijk werkers, pleegouders, jongeren en medewerkers. Omdat ze zelf eerder pleegouder is geweest, heeft ze een diepe passie voor pleegzorg en zegt ze oprecht van haar werk te houden.

“Ik ben altijd al nogal temperamentvol geweest, vooral bekend als Sassy SARN, met een sterk karakter. Ik ben ongelooflijk koppig, trots en onafhankelijk, en ik ben net een bulldozer. Als ik iets wil, ga ik er helemaal voor totdat ik het heb.”

Die vastberadenheid blijft bepalend voor de manier waarop ze met haar ziekte omgaat. Sandra blijft werken en gaat zo vaak mogelijk naar de sportschool om actief en sterk te blijven.

Ze weigert toe te laten dat kanker haar leven bepaalt.

“Het zit niet in mijn aard om bij de pakken neer te zitten en medelijden met mezelf te hebben; het zit in mijn aard om op te staan en te vechten! Het zit in mijn aard om elke dag eropuit te gaan en alle dingen te doen die ik ken en waar ik van houd.”

Op haar inzamelingspagina noemt ze haar supporters ‘My Army’. Wat hun donaties haar uiteindelijk zouden kunnen geven, is iets kostbaars…

“Tijd!”, zegt ze.

“Tijd voor hoop, dromen, plekken om te bezoeken, plezier te maken en nog veel te veel chaos te veroorzaken.”

https://gofund.me/44c1bdfc5

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

GoogleToevoegen als voorkeursbron op Google