Najpierw mieliśmy „Lulę” – Luiza Inácio da Silvę (jak nikt poza jego matką go nigdy nie nazywał) – który przekroczył wszelkie oczekiwania.

Po tym, jak w pierwszej turze brazylijskich wyborów prezydenckich stracił dwa miliony głosów do swojego rywala, Flávio Bolsonaro, w drugiej turze dokonał „cudownego” powrotu.

To było jakby ktoś wszedł za tobą do drzwi obrotowych i wyszedł przed tobą: pod koniec pierwszej tury Lula miał 2 miliony głosów straty do Bolsonaro; pod koniec drugiej tury w ostatnią niedzielę miał cztery miliony głosów przewagi. Jak więc udało mu się wygrać czwartą kadencję bez oszukiwania?

Właśnie to twierdzi Bolsonaro, który uciekł do Stanów Zjednoczonych, a Trump, jego mentor, sugeruje to samo. Zwycięstwo Luli nie było jednak „cudowne”: nauczył się czytać dopiero w wieku dziesięciu lat, a mając 80 lat, wciąż odmawiał posiadania telefonu komórkowego. W końcu zmusili go, by go kupił i zaczął z niego korzystać.

Nie chciał nagrywać filmików na media społecznościowe; stworzyli więc kanał na WhatsAppie o nazwie „Armia Luli” i sprawili, że pojawiał się na nim co najmniej raz dziennie. Liczba widzów kanału wzrosła z zera do 10,8 miliona w ciągu dwóch tygodni, a Lula wygrał.

Tak więc Jair Bolsonaro, ojciec Flávio, który odsiaduje długą karę więzienia za nieudaną próbę zamachu stanu w 2025 roku, pozostanie w więzieniu. Flávio, który miał nadzieję wygrać w jego miejsce, uciekł na Florydę, aby uniknąć zarzutów o pranie brudnych pieniędzy (680 milionów dolarów od firm bukmacherskich). Brazylia, drugi co do wielkości kraj w obu Amerykach (214 milionów mieszkańców), nadal jest demokracją.

Wybory krajowe

Skrajnie prawicowi, zaprzeczający zmianom klimatycznym i antyekologiczni populiści wciąż przyciągają znaczną część brazylijskiej ludności, a obecnie rządzą w wielu innych krajach Ameryki Łacińskiej. W siedmiu z ośmiu wyborów krajowych w obu Amerykach w ciągu ostatnich dwóch lat do władzy doszli popierani przez Trumpa prawicowi autokraci. Ale mogło być gorzej.

Amazonia jest bezpieczna przez kolejne cztery lata. (Lula naprawił już znaczną część szkód wyrządzonych przez starszego Bolsonaro podczas jego jedynej kadencji w latach 2019–2023.) Ludy tubylcze będą chronione, a dzieło życia Luli – ratowanie całego pokolenia przed ubóstwem i ignorancją – będzie kontynuowane. W tę samą niedzielę autorytarny przywódca Serbii poniósł klęskę.

Aleksandar Vučić sprawował urząd prezydenta przez dwanaście lat, więc tym razem startował na stanowisko premiera, ale był to ten sam autorytarny reżim oparty na tych samych populistyczno-nacjonalistycznych urazach i kłamstwach.

Vučić miał niewielkie kłopoty z ruchem studenckim oburzonym powszechną korupcją w Serbii, ale utrzymywał przyjazne stosunki z Trumpami i Rosjanami, więc uznał, że wszystko da się załatwić w drodze przedterminowych wyborów przeprowadzonych na zwykłych warunkach. Okazało się, że się mylił.

Powrót do demokracji

Studenci celowo nie mieli przywódców, zawodowych polityków ani programu poza hasłem „powrót do demokracji i precz z korupcją”, ale pomimo groźnego pokazu siły reżimowych zbirów na ulicach Lista Studencka odniosła zdecydowane zwycięstwo. To już dwa zwycięstwa demokracji tego samego dnia.

Następnie we wtorek Binyamin Netanjahu przegrał wybory w Izraelu. Domniemany zbrodniarz wojenny i premier Izraela rządził krajem przez prawie całe ostatnie trzydzieści lat, z wyjątkiem jedenastu, ale drugi najgorszy podżegacz wojenny naszych czasów może właśnie upadać.

„Wygranie wyborów” w izraelskim systemie politycznym oznacza po prostu, że zwycięzca ma pierwszeństwo w tworzeniu stabilnej koalicji. Może minąć nawet trzy miesiące, zanim powstanie stabilna koalicja lub wszyscy się poddadzą i zgodzą, że konieczne są kolejne wybory.

Tworzenie koalicji jest w Izraelu szczególnie trudne, ponieważ partie żydowskie zazwyczaj odmawiają udziału partiom arabskim, mimo że 20% obywateli Izraela to Arabowie. Niemniej jednak, jeśli policzyć ich głosy, to koalicja premiera Binyamina Netanjahu faktycznie przegrała wybory.

„Umiem liczyć” – powiedział Yair Golan z centrolewicowej partii Demokratów, zwracając się do izraelskich Arabów. „Nie możemy dłużej akceptować rasistowskiego podziału Netanjahu na głosy żydowskie i arabskie”.

Muzyk Yali Sobol ujął to jeszcze lepiej w poście na Facebooku: „Jeśli przestaniecie być rasistami, spotkają was dwie niesamowite rzeczy. Po pierwsze, przestaniecie być rasistami. Po drugie, odkryjecie, że wygraliście”.

Netanjahu nadal sprawuje władzę i przez co najmniej trzy miesiące może swobodnie rozpoczynać kolejne wojny. Na jego liście życzeń znajdują się Strefa Gazy i Zachodni Brzeg, Liban oraz Iran (we współpracy z Trumpem), niekoniecznie w tej kolejności. To jednak oznacza trzy zwycięstwa demokracji, ponieważ ostatecznie prawdopodobnie poniesie porażkę – a Donald Trump przegra sromotnie w amerykańskich wyborach śródokresowych, choć pozostanie na stanowisku.

Może to tylko El Niño, ale wydaje się, że zbliża się wielka zmiana.

Ustaw The Portugal News jako preferowane źródło wiadomości w Google

GoogleDodaj jako preferowane źródło w Google