Deze zorg kwam naar voren tijdens het nationale congres van AHRESP, dat in de Algarve werd gehouden, en ik ben van mening dat dit een reflectie verdient die veel verder reikt dan de grenzen van het toerisme. Als vicevoorzitter van APEMIP volg ik de uitdagingen op de Portugese woningmarkt op de voet en raak ik er steeds meer van overtuigd dat het gebrek aan betaalbare woningen ook een probleem van economisch concurrentievermogen is geworden.

Jarenlang zijn we eraan gewend geraakt om huisvesting vooral als een maatschappelijk vraagstuk te bespreken. En dat is het natuurlijk ook, en een van de belangrijkste. Maar we moeten erkennen dat de moeilijkheid om een woning te vinden tegen prijzen die in verhouding staan tot het inkomen, directe gevolgen heeft voor het vermogen van bedrijven om personeel aan te werven, voor de mobiliteit van werknemers en voor de ontwikkeling van regio’s.

De Algarve is hiervan een bijzonder duidelijk voorbeeld. De regio heeft een internationaal erkende toeristische sector, met bedrijven die hun dienstverlening willen verbeteren en hoogwaardige ervaringen willen bieden. Veel van deze bedrijven ondervinden echter moeilijkheden bij het aantrekken en behouden van professionals, vooral wanneer de woonlasten het economisch onhaalbaar maken om een baan te aanvaarden.

Het volstaat niet om banen te creëren als er geen mogelijkheden zijn voor mensen om in de buurt daarvan te wonen.

Tijdens het congres werd een vraag gesteld die ik bijzonder relevant acht: moet er bij het plannen van een nieuwe hotelvestiging niet ook aandacht worden besteed aan de huisvesting die nodig is voor de werknemers die deze vestiging in dienst zal nemen?

Bronvermelding: Aangeleverde afbeelding; Auteur: Paulo Lopes;

Deze overweging wijst op een belangrijke verandering in de manier waarop we over economische ontwikkeling denken. Investeringen in toerisme, stedenbouw en huisvestingsbeleid kunnen niet langer als losstaande zaken worden behandeld.

We moeten het woningaanbod vergroten, vergunningsprocedures vereenvoudigen en voorwaarden scheppen zodat particuliere investeringen kunnen bijdragen aan het voorzien in de behoeften van de bevolking. Tegelijkertijd is het essentieel dat gemeenten beschikken over planningsinstrumenten waarmee ze kunnen anticiperen op de groei van de economische activiteit en de bijbehorende huisvestingsbehoeften.

Het probleem wordt ook niet opgelost met alleen tijdelijke huisvesting voor seizoensarbeiders. Een regio die seizoensgebondenheid wil verminderen, de kwaliteit van de werkgelegenheid wil verbeteren en talent wil behouden, moet gezinnen vooruitzichten op stabiliteit bieden.

Deze realiteit vormt ook een uitdaging voor de nationale productiviteit. Wanneer een werknemer niet naar een andere regio kan verhuizen om een beter betaalde professionele kans te grijpen, verliest de hele economie haar aanpassingsvermogen. Huisvesting is dus niet langer alleen een individuele behoefte, maar wordt een bepalende factor voor het functioneren van de arbeidsmarkt.

Het Portugese toerisme heeft behoefte aan gekwalificeerde, gemotiveerde en beschikbare professionals die een carrière in de sector willen opbouwen. Maar deze ambitie vereist concrete voorwaarden om te kunnen leven, een gezin te stichten en een levensproject te ontwikkelen.

Als we door willen gaan met het bouwen van hotels, restaurants en uitmuntende toeristische ervaringen, moeten we ook de woningen bouwen die het mogelijk maken dat deze activiteiten kunnen plaatsvinden.

Want er zal geen echt duurzaam toerisme zijn zolang degenen die bezoekers verwelkomen geen plek kunnen vinden om te wonen.

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

GoogleToevoegen als voorkeursbron op Google