Wet nr. 62/2026 is op donderdag 10 september gepubliceerd in het Diário da República en is de volgende dag in werking getreden.

De nieuwe wet wijzigt het wettelijk kader voor buitenlanders in Portugal, met gevolgen voor de mogelijkheden tot regularisatie voor buitenlandse burgers die zich zonder het juiste visum in Portugal bevinden.

De wetgeving betekent een verdere wijziging van het immigratie- en verblijfsstelsel en verandert de regels inzake binnenkomst, verblijf, uitzetting, screening, grensprocedures en internationale bescherming, zo meldt Executive Digest.

Verblijfsvergunning

De wet is door president António José Seguro bekrachtigd en wijzigt artikel 92 van Wet nr. 23/2007 en trekt lid 4 daarvan in, waarbij de mogelijkheid behouden blijft om een verblijfsvergunning te verlenen aan middelbare scholieren of studenten in opleidingen van niveau 4. Dit geldt alleen wanneer zij in het bezit zijn van een verblijfsvisum dat is afgegeven overeenkomstig de bepalingen van de wet, en indien zij aan de overige vereiste voorwaarden voldoen.

Een middelbare scholier of een student in opleidingen van niveau 4 die in het bezit is van een dergelijk visum, kan een verblijfsvergunning krijgen als hij of zij is ingeschreven bij een onderwijsinstelling, aan de gestelde voorwaarden voldoet en is aangesloten bij de nationale gezondheidsdienst of een ziektekostenverzekering heeft.

Grotere wijziging

De wijziging volgt op de afschaffing in 2024 van het systeem dat bepaalde buitenlandse burgers in staat stelde hun verblijfsstatus in Portugal te regulariseren zonder vooraf het bijbehorende verblijfsvisum te hebben verkregen.

Wet nr. 62/2026 waarborgt tevens de tenuitvoerlegging van diverse Europese verordeningen en zet twee richtlijnen van de Europese Unie om die betrekking hebben op internationale bescherming, opvang en de gecombineerde vergunning voor verblijf en werk.

Daarnaast worden wijzigingen aangebracht in de procedures voor het nemen van beslissingen over aanvragen voor een verblijfsvergunning. Over de aanvraag moet binnen 90 dagen worden beslist; deze termijn kan in uitzonderlijke en gerechtvaardigde situaties met nog eens 30 dagen worden verlengd, met name vanwege de complexiteit van de aanvraag.