Ustawa nr 58/2026, znana podczas debaty parlamentarnej jako „ustawa o burce”, nie odnosi się konkretnie do burki ani odzieży religijnej, ale zakazuje noszenia w przestrzeni publicznej odzieży mającej na celu ukrycie twarzy lub utrudnienie jej widoczności.
Ustawa ma zastosowanie do dróg publicznych, otwartych przestrzeni publicznych, obiektów użyteczności publicznej oraz miejsc, w których świadczone są usługi ogólnodostępne dla obywateli, a także podczas imprez, wydarzeń sportowych i demonstracji.
Dopuszczalne wyjątki
Zgodnie z ustawą zakrywanie twarzy jest dozwolone, gdy jest to uzasadnione względami zdrowotnymi lub zawodowymi, a także w celach artystycznych, rozrywkowych lub reklamowych.
Ustawa zezwala również na zakrywanie twarzy ze względów bezpieczeństwa, z powodu warunków pogodowych lub w przypadkach, gdy zezwala na to inny przepis prawny.
Ponadto z zakresu tych przepisów wyłączone są samoloty, budynki dyplomatyczne i konsularne, miejsca kultu religijnego oraz inne miejsca święte.
Kary finansowe
Kary finansowe zależą od tego, czy wykroczenie uznaje się za nieumyślne, czy umyślne.
Naruszenia wynikające z niedbalstwa mogą skutkować grzywną w wysokości od 150 do 750 euro, natomiast za umyślne naruszenia grożą grzywny w wysokości od 400 do 3 000 euro.
Policja będzie egzekwować prawo i rejestrować domniemane wykroczenia, natomiast właściwa rada gminy prowadzi postępowanie i podejmuje decyzję w sprawie grzywny.
Ponadto przepisy wprowadzają odrębne przestępstwo polegające na zmuszaniu innej osoby do zakrycia twarzy.
Każdy, kto dopuści się tego poprzez groźby, przemoc, przymus lub nadużycie władzy lub uprawnień, może zostać skazany na karę pozbawienia wolności do dwóch lat lub grzywnę w wysokości do 240 dni, a kara ta wzrasta o jedną trzecią, gdy ofiara ma mniej niż 18 lat.
Bezpieczeństwo publiczne
Ustawa ta wywodzi się z wniosku partii Chega złożonego w 2025 r., który początkowo skupiał się na zakazie zakrywania twarzy w kontekście stroju islamskiego, jednak sformułowanie zostało później zmienione podczas negocjacji z PSD, aby położyć większy nacisk na bezpieczeństwo publiczne.
Parlament zatwierdził ostateczną wersję ustawy 17 lipca; za głosowały partie PSD, Chega, Iniciativa Liberal i CDS-PP, natomiast partie lewicowe zagłosowały przeciwko, a posłanka PAN Inês de Sousa Real wstrzymała się od głosu.
Prezydent António José Seguro ogłosił wejście ustawy w życie 18 sierpnia, opisując tę kwestię wówczas jako sprawę o „dużej wrażliwości społecznej i kulturowej”, jednocześnie zaznaczając, że jego decyzję poparły takie względy, jak integracja społeczna, niedyskryminacja ze względu na płeć oraz bezpieczeństwo.








Follow us on social media