Rząd od 19 miesięcy nie powołał tego organu.
„Od 19 miesięcy nie mamy Krajowej Komisji ds. Opieki Paliatywnej” – powiedziała agencji informacyjnej Lusa prezes APCP Catarina Pazes, zaznaczając, że sytuacja „przekroczyła wszelkie granice”.
Wyjaśniła, że zespoły opieki w terenie potrzebują wytycznych, aby wszystkie Lokalne Jednostki Zdrowia (ULS) mogły określić cele „zgodne z posiadaniem zarówno pediatrycznego, jak i dorosłego zespołu opieki paliatywnej”.
Zespoły specjalistyczne
„Wymaga to opracowania strategii, zintegrowania opieki oraz zapewnienia współpracy między tymi wyspecjalizowanymi zespołami a innymi zespołami; koordynacja i strategia są jednak niezbędne” – dodała.
Catarina Pazes stwierdziła, że zespoły czują się opuszczone, a władze wydają się niezainteresowane, podkreślając, że opieka paliatywna ma ogromne znaczenie dla pacjentów i ich rodzin.
W petycji złożonej pod koniec września do Zgromadzenia Republiki – pod którą zebrano ponad 9 500 podpisów – APCP wzywa do podjęcia pilnych działań w celu wzmocnienia opieki paliatywnej w Portugalii, zwracając uwagę, że co roku ponad 150 000 osób doświadcza cierpienia związanego z poważnymi, postępującymi i nieuleczalnymi chorobami.
Spośród nich co roku umiera od 70 000 do 85 000 osób potrzebujących opieki paliatywnej. „Do tej grupy dołączają tysiące dzieci i młodzieży cierpiących na złożone schorzenia, które odniosłyby korzyści z tego wyspecjalizowanego wsparcia” — dodała. W petycji sygnatariusze argumentują, że opieka paliatywna nie jest luksusem, lecz podstawowym prawem ukierunkowanym na jakość życia, złagodzenie cierpienia oraz wsparcie dla osoby chorej i jej rodziny w chwilach największej bezradności.
Podkreślają oni również brak odpowiednich usług w Portugalii, powołując się na europejskie zalecenia, zgodnie z którymi kraj ten potrzebuje ponad 100 zespołów środowiskowych i szpitalnych oraz około 1 000 specjalistycznych łóżek.
„Obecny zasięg opieki stanowi jedynie ułamek tej liczby i charakteryzuje się rażącymi dysproporcjami regionalnymi oraz brakiem odpowiednich usług w różnych częściach kraju” podkreślają, dodając, że obecne dane nie tylko nie odzwierciedlają rzeczywistych potrzeb ludności, ale także często łączą różne rodzaje opieki – usługi, które „nie mogą zastąpić specjalistycznych łóżek opieki paliatywnej w szpitalach ostrych przypadków”.
Starzejące się społeczeństwo
W kraju, w którym społeczeństwo starzeje się, a potrzeby kliniczne i społeczne stają się coraz bardziej złożone, APCP twierdzi, że nie można już dłużej odkładać rozwiązania tej kwestii. Stwierdzają, że opóźnienie to stanowi „wybór”, którego konsekwencjami są między innymi możliwe do uniknięcia cierpienia, przeciążenie rodzin, niepotrzebne hospitalizacje oraz „utrata godności u kresu życia”.
W petycji sygnatariusze wzywają rząd do rozbudowy zespołów opieki paliatywnej działających w środowisku lokalnym i szpitalnym na terenie całego kraju oraz do wzmocnienia Krajowej Sieci Opieki Paliatywnej. Domagają się zwiększenia liczby łóżek i specjalistycznych usług dla dorosłych i dzieci zarówno w szpitalach opieki doraźnej, jak i w ramach Krajowej Sieci Zintegrowanej Opieki Ciągłej.
Wzywają również do wprowadzenia zachęt i warunków pozwalających zatrzymać wyspecjalizowanych pracowników, a także do oficjalnego uznania medycyny paliatywnej za samodzielną specjalizację medyczną.
W lutym APCP zwróciło uwagę na ustalenia zawarte w raporcie Urzędu Regulacji Służby Zdrowia (ERS) dotyczącym Krajowej Sieci Opieki Paliatywnej (RNCP). Raport wskazywał, że ponad połowa (53%) pacjentów skierowanych do takiej opieki w ramach Narodowej Służby Zdrowia w 2024 r. zmarła w oczekiwaniu na wolne miejsce — był to wyższy odsetek niż w dwóch poprzednich latach (47,5% w 2023 r. i 48% w 2022 r.).








Follow us on social media