De eindstand vertelt echter niet het hele verhaal. Gedurende een groot deel van het eerste halfuur leek Benfica de betere ploeg. De ploeg van Marco Silva kwam vol zelfvertrouwen naar Porto en nam meteen het heft in handen. De Adelaars zetten agressief druk, creëerden meer gevaarlijke momenten in het laatste derde deel van het veld en kregen de betere kansen. Gianluca Prestianni, Rafa Silva en Alexander Bah hielpen Benfica allemaal om de controle te veroveren, terwijl Porto moeite leek te hebben met de hoge intensiteit van de bezoekers.

Maar voetbalwedstrijden worden zelden gewonnen door de ploeg die het sterkst begint. Ze worden gewonnen door de ploeg die zich het beste aanpast wanneer de wedstrijd tot rust komt. Toen het intense openingsritme van Benfica onvermijdelijk afnam, begon Porto in de wedstrijd te komen. De ploeg van Francesco Farioli voelde zich steeds comfortabeler in balbezit, vond meer ruimte tussen de linies en begon de verdedigingsopstelling van Benfica uit te buiten. De doorbraak kwam in de 32e minuut toen Gabri Veiga profiteerde van een lange bal en uiteindelijk het doel vond nadat hij een eerste gemiste kans had overleefd. Het was een doelpunt dat enigszins tegen de spelverloop in leek, maar het weerspiegelde de groeiende efficiëntie van Porto.

Toen kwam het moment dat de wedstrijd feitelijk besliste. Met een 1-0 achterstand was Benfica nog volop in de wedstrijd. Maar slechts drie minuten na het openingsdoelpunt van Porto kreeg Clément Lenglet zijn tweede gele kaart en moest hij het veld verlaten. Of men de uitsluiting nu als streng of terecht beschouwt, over de impact ervan valt weinig te twisten. Het spelplan van Benfica stortte onmiddellijk in. Spelen in het Dragão is al moeilijk genoeg met elf man; met tien werd de opgave gigantisch.

Wat het incident vanuit het perspectief van Benfica nog frustrerender maakt, is hoe vermijdbaar het was. Van ervaren verdedigers wordt verwacht dat ze het hoofd koel houden in emotioneel geladen wedstrijden. In plaats daarvan liet Lenglet zich meeslepen in onnodige confrontaties en liet hij zijn teamgenoten bijna een uur lang met een numeriek nadeel achter tegen de koploper van de competitie. Het was het soort moment dat trainers en supporters zich nog lang na het laatste fluitsignaal herinneren.

Het siert Benfica dat ze na de rust even terugvochten. Alexander Bah maakte vroeg in de tweede helft de gelijkmaker, waardoor even hoop ontstond op een onwaarschijnlijke comeback. Die hoop hield echter maar een paar minuten stand. Porto reageerde onmiddellijk via Victor Froholdt, waarna Hwang In-Beom de derde treffer maakte en daarmee de wedstrijd definitief besliste. Kampioenen reageren vaak met autoriteit op tegenslag, en dat is precies wat Porto deed.

De bredere betekenis van de uitslag ligt in de competitieklassering. Porto staat nu alleen aan de top, met vijf punten voorsprong op Benfica en zes op Sporting. Nog indrukwekkender is dat ze dit seizoen elke competitiewedstrijd hebben gewonnen. Zeven wedstrijden, zeven overwinningen. Hun record is niet alleen te danken aan geluk of momenten van briljant spel. Het is gebaseerd op consistentie, verdedigende kracht en een tactische identiteit die onder Farioli steeds duidelijker naar voren komt.

Het kampioenschap van vorig seizoen riep vragen op of Porto dat niveau zou kunnen vasthouden. Zeven speeldagen na de start van het nieuwe seizoen lijkt de club niet alleen in staat om die prestatie te herhalen, maar mogelijk zelfs te overtreffen. Terwijl Benfica en Sporting nog steeds op zoek zijn naar consistentie, lijkt Porto nu al een team dat volledig weet wie het is en hoe het wil spelen.

Voor Benfica is de nederlaag geen ramp. Er ligt nog een lang seizoen in het verschiet en de kwaliteit binnen de selectie blijft onmiskenbaar. De eerste dertig minuten toonden zelfs aan dat ze over de nodige middelen beschikken om Porto het hoofd te bieden. Het probleem is dat kampioenschappen vaak worden beslist door momenten van discipline en concentratie. Zondag veranderde de rode kaart voor Lenglet een evenwichtige Clássico in een zware strijd.

Voor Porto daarentegen kon de boodschap aan de rest van de competitie niet duidelijker zijn. De kampioenen zijn ongeslagen. De kampioenen hebben elke competitiewedstrijd gewonnen. En de kampioenen hebben nu een ruime voorsprong op hun naaste concurrenten.

Het is misschien pas september, maar na de Clássico van zondag loopt de weg naar de Portugese titel via het Dragão.