Onze planeet heeft blijkbaar een totale landoppervlakte van ongeveer 148,9 miljoen vierkante kilometer, waarvan een deel uit land bestaat, een deel uit ijskappen, een deel uit woestijn en een deel uit rotsachtig terrein, waarbij slechts 5% tot 19% van het landoppervlak van de aarde nog vrij is van ingrijpende menselijke ingrepen, lichtvervuiling of industriële voetafdruk.

En hoeveel mensen wonen er? Volgens de live-tracker Worldometer Population Clock bedraagt het huidige totaal ongeveer 8.319.000.000 en dit aantal blijft stijgen. De berekening gaat mijn pet te boven, maar ik ben er zeker van dat iemand wel zal uitrekenen hoeveel ruimte elke persoon in beslag neemt.

Schuw of uitgestorven?

In de loop der jaren zijn verschillende dieren één keer gezien en daarna, om welke reden dan ook, misschien nooit meer waargenomen. Misschien zijn het ongrijpbare wezens, maar misschien is dat laatste exemplaar dat is gespot inmiddels uitgestorven. Wie weet? Maar het is niet verrassend dat we af en toe het spoor van dieren kwijtraken. Onze planeet is verbijsterend divers, met verschillende omgevingsomstandigheden die aanleiding geven tot uiteenlopende kenmerken van vreemde dieren in alle soorten en maten. Sommige hebben zich aangepast aan de donkere, sombere diepten van de oceanen, terwijl andere een bestaan bij elkaar schrapen in droge, schijnbaar onherbergzame woestijnen.

De okapi (Okapia johnstoni) is een vreemd uitziend dier waarvan we tot het begin van de twintigste eeuw niet wisten dat het bestond, en het blijft vandaag de dag moeilijk in het wild te observeren, met naar schatting nog 5.000 tot 10.000 exemplaren. Het zijn merkwaardig uitziende wezens, die eruitzien alsof ze zijn samengesteld uit overblijfselen van andere dieren: met zebra-achtige vlekken op vreemde plekken, een paardenkop en een nek die lijkt op die van een giraf. Dit alles vormt een uitstekende camouflage die hen helpt te voorkomen dat ze iemands ontbijt worden. Ze leven uitsluitend in de tropische regenwouden van de Democratische Republiek Congo in Centraal-Afrika, en er zijn slechts ongeveer 150 exemplaren in gevangenschap in beschermingsprogramma’s in geselecteerde dierentuinen over de hele wereld.

Een diersoort die nu echt is uitgestorven, is de schitterend oranje gouden pad, een amfibie die vroeger inheems was in een klein hooggelegen gebied in Costa Rica. Het laatste exemplaar dat werd waargenomen was een mannetje in 1989, en de soort is waarschijnlijk verdwenen door een combinatie van klimaatverandering en de chytridschimmel – een dodelijke huidziekte die de opname van essentiële mineralen en zouten, en, belangrijker nog, zuurstof via de huid verhindert.

Bronvermelding: Envato Elements; Auteur: DennisJacobsen;

De Zug-varaan (Varanus zugorum) werd in 1994 ontdekt in de afgelegen regenwouden van Indonesië, maar is sindsdien niet meer door wetenschappers waargenomen, hoewel onderzoekers nog steeds hopen dat hij onopgemerkt overleeft in het hoge bladerdak van het bos.

Als we onder het wateroppervlak van onze planeet kijken, zouden er nog enkele ongrijpbare wezens kunnen bestaan. Een daarvan is de Megalodon. Er wordt gezegd dat hij nog steeds op de loer ligt in de Marianentrog, maar deze enorme haai van 60 voet zou 3,6 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven. Als hij nog zou leven, zouden zijn enorme bijtsporen ongetwijfeld zichtbaar zijn op de moderne walvispopulaties, zouden zijn tanden onze stranden bezaaien en zou diepe sonar hem gemakkelijk kunnen opsporen.

De ‘Neptune’s Cups’-spons is een reusachtige zeespons die als uitgestorven werd beschouwd totdat hij in 2011 weer opdook. Hij heeft een enorme, kelkvormige gestalte die meer dan een meter breed en hoog kan worden. Volgroeide exemplaren werden in het verleden geoogst en in de 19e en vroege 20e eeuw gebruikt als badkuipen voor kinderen, hoewel ik dat persoonlijk moeilijk te geloven vind!

Bronvermelding: Envato Elements; Auteur: borsattomarcos;

In de uitgestrekte Sonorawoestijn, die zich uitstrekt over het zuidwesten van de Verenigde Staten en het noordwesten van Mexico, leeft de vreemde sprinkhaanmuis die op schorpioenen jaagt, hun gif omzet in zijn eigen pijnstiller en als een kleine wolf in de lucht huilt. Geen zeldzaamheid, dat geef ik toe, maar toch wel vreemd.

Zeldzame dieren in Portugal

De Iberische lynx is hier tegenwoordig niet meer zo zeldzaam dankzij succesvolle beschermingsprogramma’s, maar er zijn andere soorten die niet zo bekend zijn. Een daarvan is de Spaanse keizerarend (Aquila adalberti), een prachtige en zeldzame roofvogel die zich schuilhoudt in de zuidwestelijke gebieden en de vlaktes van de Alentejo, bekend om zijn witte veren, die op epauletten lijken, op zijn schouders. Hun aantal lijkt toe te nemen, met tot wel 840 broedparen, dankzij toegewijde beschermingsprogramma’s. En iets verder weg, op de Azoren, leeft de Azoren-nachtvleermuis (Nyctalus azoreum) – een zeldzame vleermuissoort waarvan bekend is dat hij overdag jaagt. Ondanks een populatie van ongeveer 2.000 tot 5.000 exemplaren staat deze soort op de lijst van kwetsbare of bedreigde diersoorten.

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

GoogleToevoegen als voorkeursbron op Google