Portugalia: Rafineria ropy naftowej w Sines – Koniec historii

Kiedy ostatnio pisałem na ten temat w lipcu, wydawało się, że rząd ma czas tylko do końca tego miesiąca, aby zapobiec przejęciu tego narodowego dobra przez inwestorów zagranicznych. Termin ten minął, podczas gdy rozmowy toczyły się w tajemnicy, ale obecnie wydaje się, że umowa sprzedaży zostanie podpisana na początku października, a zamknięcie zakładu jest nieuniknione.

in · 25 wrz 2026, 07:01 · 0 Uwagi

Przejęcie firmy Galp przez hiszpańskie przedsiębiorstwa Moeve jest finansowane przez amerykańską firmę private equity Carlyle Group, znaną z działań typu „buy-out” dotyczących aktywów strategicznych, zwłaszcza tych o charakterze wojskowym.

Ze względu na potencjalnie wybuchową sytuację na Bliskim Wschodzie i wynikający z niej chaos w światowym handlu, spowodowany interwencją sojuszu amerykańsko-izraelskiego, stosunki między UE a USA stały się, delikatnie mówiąc, napięte.

Niepokój odczuwają zarówno pracownicy, którzy mogą stracić pracę w wyniku stopniowego zamykania zakładów, podobnego do tego, jakie miało miejsce w rafinerii w Matosinhos, jak i władze, które przewidują, że kolejny aspekt bezpieczeństwa narodowego wymyka się im z rąk.

Enklawa przemysłowa w Sines jest zagrożona przekształceniem się w cyber-polis należącą do potężnych zagranicznych inwestorów, którzy będą wykazywać niewielki szacunek dla przepisów UE i dyrektyw podatkowych.

Ponadto niewiele uwagi poświęcono temu, w jakim stopniu Portugalia już wsparła przejście rafinerii z produkcji ropy naftowej na biopaliwa i ekologiczny wodór. Japońska firma Mitsui zainwestowała 400 mln euro w powiązany projekt, ale nie jest jasne, czy kwota ta została uwzględniona w transakcji dotyczącej Galp, czy też zakład będzie działał niezależnie.

Biopaliwa wytwarza się poprzez rozkład odpadów spożywczych, zużytych olejów spożywczych i tłuszczów zwierzęcych. Dominującym produktem jest olej napędowy do maszyn rolniczych, ale zaskakującym produktem ubocznym jest zrównoważone paliwo lotnicze. Oczywiście transformacja ta jest uważana za niezwykle ważną dla UE, która oferuje dotacje na wsparcie rozwoju tej branży w środkowej i północnej Portugalii.

Kwestia tego, w jakim stopniu Portugalia i UE powinny zrzec się suwerenności nad strategicznymi aktywami na rzecz kapitału zagranicznego (niezależnie od tego, czy pochodzi on z Zachodu, czy ze Wschodu), musi spoczywać w dużej mierze na naszych ustawodawcach. Powinni oni starannie rozróżniać między konstruktywnym lobbingiem a długoterminowym planowaniem przejęcia przez przedstawicieli imperialistów przemysłowych.

Kwestia ta wymaga szczerej debaty podczas konferencji „Atlantic Convergence”, która rozpocznie się w Lizbonie 29 września—