Oktober: Het extra uur

Oktober is de laatste zomerse opleving.

in · 12 okt. 2026, 09:01 · 0 Reacties

Credits: Supplied Image; Author: Sally Heart;

Op de campings worden de tenten afgebroken, de hotelprijzen zijn gedaald, de avonden worden langer en er zijn weer leuke tv-programma’s op de buis. Waarschijnlijk heeft iemand in je familie het woord ‘Kerstmis’ al hardop uitgesproken.

En in de vroege uurtjes van zondag 25 oktober gaan de klokken een uur terug, en krijgen we allemaal een uur extra. Een heel uur, dat ons wordt geschonken.

En de meesten van ons zullen het kwijtraken zonder het zelfs maar te merken.

Het gaat op aan de was, of aan de e-mails, of aan twintig minuten scrollen die op de een of andere manier uitlopen tot vijftig. Tegen zondagavond zouden we je niet kunnen vertellen waar het gebleven is. De enige ochtend van het jaar waarop de tijd ons echt cadeau wordt gedaan!

Dus dit jaar zou ik graag willen dat we het opeisen voordat iemand anders dat doet. Bepaal nu, terwijl het nog weken duurt, precies waar dat uur voor bestemd is. Schrijf het op de kalender zoals je een afspraak bij de tandarts zou noteren, want zo moet het ook worden behandeld. Een uur met jouw naam erop!

Bronvermelding: Aangeleverde afbeelding; Auteur: Sally Heart;

Ga naar buiten.

Oktober schenkt ons de laatste zonnestralen. Neem je koffie mee naar buiten, zoek een plekje waar het licht je bereikt en voel de warmte van de zon op je huid, nu die er nog is om te voelen. Kijk hoe de bladeren vallen. Op een winderige ochtend verandert de hele tuin in een sneeuwbol, en er is iets aan het midden daarvan staan dat ons met beide benen op de grond zet. Dat is de innerlijke rust die voortkomt uit buiten zijn, uit verbinding maken met Moeder Natuur en ons realiseren dat we deel uitmaken van dit alles, en er niet los van staan.

Afscheid van de zomer

Gebruik dit uurtje om terug te blikken op je zomer.

Wat heb je geoogst? Hoe ben je sinds mei veranderd en gegroeid? Wat weet je nu dat je toen nog niet wist?

En hoe zit het met de zaadjes die niet zijn opgekomen? We planten ze allemaal. Het idee dat nooit van de grond kwam, de cursus die je boekte en waar je nooit naartoe ging, het gesprek dat je had willen voeren. Vraag jezelf eerlijk af waarom elk van deze zaken in de grond is gebleven. Was het het verkeerde moment, het verkeerde seizoen, of gewoon de verkeerde grond? Stel jezelf vervolgens de nuttigere vraag: wordt dit het middelpunt van je volgende lente, of moet het voorlopig even opzij worden gezet?

Beide antwoorden zijn goede antwoorden. Iets opzij zetten is een beslissing, en een beslissing is een last die van je schouders valt. Het zijn de zaadjes die we half begraven achterlaten – die noch groeien, noch loslaten – die ons stilletjes het meest kosten.

Of besteed dat uurtje aan iets wat je puur voor je plezier doet. Maak een wandeling langs de zee. Verken het bos. Ga eens goed kijken naar je eigen omgeving, de straten en paden waar je elke week langsrijdt zonder ooit te stoppen. Ga naar de plek waar je altijd al heen wilde maar waar je nooit tijd voor had, want dit is de enige ochtend van het jaar waarop je dat excuus niet kunt gebruiken.

Je zult merken dat geen van deze dingen productief is, en dat is juist de bedoeling. Dit uur is geen extra tijd om achterstanden in te halen. Als je het besteedt aan de klusjes waar je achterloopt, heb je helemaal niets gekregen.

Dit is wat ik ervan heb geleerd. Het uur zelf is heerlijk. Wat blijft, is de gewoonte om van tevoren te besluiten dat je eigen tijd telt. De meesten van ons zijn erg goed in het beschermen van andermans tijd en hopeloos in het beschermen van onze eigen tijd. We zouden nooit een afspraak met een vriend afzeggen, maar bij het eerste teken van een volle mand met strijkwerk zeggen we het al tegen onszelf af.

Ik ben oktober gaan zien als een maand van dankbaarheid. Dankbaar voor de zon die we hebben gehad, voor de overvloed om ons heen, voor de oogst en alles wat rijp is geworden terwijl we druk bezig waren. Zeg er hardop ‘dankjewel’ voor, als je dat wilt. Doe daarna wat het belangrijkst is: neem die geschenken in je op. De bomen doen dat op dit moment precies zo: ze trekken alles terug naar hun wortels om de winter door te komen. Wij kunnen hetzelfde doen met een mooie zomer: de warmte, het licht en de groei ergens in ons vasthouden, zodat het ons door de wintermaanden heen helpt.

Dat is de symmetrie van deze bijzondere zondag. We gaan de donkere helft van het jaar in, waarin de avonden langer worden en we van nature de neiging hebben ons naar binnen te keren. De tijdwisseling is de doorgang. Als je daar doorheen loopt met een uur dat helemaal van jou is, zet je de toon voor de hele winter.

Bronvermelding: Aangeleverde afbeelding; Auteur: Sally Heart;