De Europese norm stelt specifieke, objectieve criteria vast om eventuele beperkingen op de vastgoedmarkt en kortetermijnverhuur te rechtvaardigen, waarbij de nadruk ligt op de verhouding tussen woonlasten en het inkomen van huishoudens, de historische ontwikkeling van deze indicator en de dynamiek van vraag en aanbod.

Volgens het Europese criterium verkeert een geografisch gebied in een gespannen situatie wanneer de verhouding tussen de gemiddelde aankoopprijs van een middelgrote woning en het jaarlijkse netto beschikbare inkomen per hoofd van de bevolking 8 of meer bedraagt.

Volgens de meest recente gegevens voldoen 161 van de 308 gemeenten in Portugal, meer dan 53% van de totale oppervlakte van het land, aan deze drempel of overschrijden deze. De ernst van de situatie blijkt ook uit het feit dat ongeveer 40 % van de gemeenten (121) een verhouding van meer dan 10 heeft, wat wijst op een algemene afname van de betaalbaarheid van woningen.

Het door Brussel ingediende voorstel maakt het mogelijk om gebieden met druk op de woningmarkt op verschillende niveaus te identificeren, variërend van burgerlijke parochies en gemeenten tot grootstedelijke gebieden of toeristische centra, op voorwaarde dat eventuele opgelegde beperkingen strikt evenredig zijn en gepaard gaan met actieve maatregelen die gericht zijn op het vergroten van het woningaanbod; de EU-richtlijnen zijn tegen algemene verboden en benadrukken dat kwantitatieve beperkingen of tijdelijke regels met betrekking tot kortetermijnverhuur de onderliggende problemen van woningtekorten niet aanpakken.

De informatie is afkomstig uit een analyse die is gepubliceerd in de krant Público.