Norma europejska określa konkretne, obiektywne kryteria uzasadniające ewentualne ograniczenia na rynku nieruchomości i w zakresie wynajmu krótkoterminowego, skupiając się na relacji między kosztami mieszkaniowymi a dochodami gospodarstw domowych, historycznej tendencji tego wskaźnika oraz dynamice podaży i popytu.

Zgodnie z kryterium europejskim dany obszar geograficzny znajduje się w sytuacji napięcia, gdy stosunek średniej ceny zakupu nieruchomości średniej wielkości do rocznego dochodu netto do dyspozycji na mieszkańca wynosi 8 lub więcej.

Według najnowszych danych 161 z 308 gmin w Portugalii, obejmujących ponad 53% całkowitej powierzchni kraju, osiąga ten próg lub go przekracza. O powadze sytuacji świadczy również fakt, że w około 40% gmin (121) wskaźnik ten przekracza 10, co wskazuje na ogólny spadek dostępności mieszkań.

Propozycja przedstawiona przez Brukselę umożliwia identyfikację obszarów znajdujących się w trudnej sytuacji na różnych poziomach, od parafii cywilnych i gmin po obszary metropolitalne lub ośrodki turystyczne, pod warunkiem że wszelkie nałożone ograniczenia są ściśle proporcjonalne i towarzyszą im aktywne środki mające na celu zwiększenie podaży mieszkań; wytyczne UE sprzeciwiają się ogólnym zakazom i podkreślają, że ograniczenia ilościowe lub tymczasowe przepisy dotyczące wynajmu krótkoterminowego nie rozwiązują podstawowych problemów związanych z niedoborem mieszkań.

Informacje te pochodzą z analizy opublikowanej w gazecie „Público”.