Chef-kok en social-mediaster Poppy O’Toole vindt het niet erg als trollen haar uiterlijk bekritiseren – ze wil alleen dat ze aardig zijn over haar eten.

O’Toole (online beter bekend als Poppy Cooks) is een bij Michelin opgeleide chef-kok die beroemd werd met aardappelrecepten op TikTok, wat haar de titel ‘Hogepriesteres van de Aardappel’ opleverde van niemand minder dan Nigella Lawson.

Haar TikTok- en Instagram-video’s staan vol met verrukkelijke recepten (ja, met veel aardappelen) – en af en toe een post waarin ze terugslaat op opmerkingen van trollen.

„Ik ben de eerste die grappen over mezelf maakt“, zegt de 32-jarige O’Toole.

“Dat is wanneer iemand het eten meer beledigt dan mij. Kom maar op – ik weet al wat je allemaal zou kunnen zeggen, maar niet over de aardappelen. Ik heb hier echt mijn best voor gedaan – dit zijn eigenlijk dingen waarvan ik echt wil dat je ze lekker vindt.”

O’Toole maakt deels een grapje, maar er is een serieuze reden waarom ze deze negatieve opmerkingen aan de kaak wil stellen. Hoewel ze toegeeft dat trollen haar “een paar keer flink hebben geraakt” toen ze in 2020 met sociale media begon, heeft ze er nu geen last meer van – maar het “zou iemand echt pijn kunnen doen” die niet zo’n “dikke huid” heeft als zij.

“Veel mensen [zeggen]: ‘Schenk ze geen aandacht.’ Maar ik moet ze juist wel aandacht geven… Iemand moet blijven zeggen: ‘Nee, dit is niet oké.’”

Hoewel haar video’s gericht tegen trollen doorspekt zijn met O’Toole’s kenmerkende humor, is ze zich er terdege van bewust waar een groot deel van de negativiteit vandaan komt: vrouwenhaat.

Bronvermelding: PA;

„Zelfs als het van een vrouw komt, is het vrouwenhaat – het is gewoon geïnternaliseerde vrouwenhaat. Elke keer weer. Er zijn mannelijke chef-koks die hetzelfde doen als ik, waarschijnlijk meestal zelfs beter, en zij krijgen niet half zoveel kritiek als ik – als ze al kritiek krijgen.”

Iets wat keer op keer terugkomt, zijn de nagels van O’Toole. “Soms laat ik mijn nagels doen zodat ze er mooi uitzien, dan weer laat ik ze niet doen, en dan zeggen [trollen] dingen als: ‘O, wat walgelijk – je hebt je nagels laten doen!’ of: ‘O, wat walgelijk – je hebt je nagels [niet] laten doen’. Zeg je dit ook tegen andere chef-koks? Zeg je dit tegen een man met korte nagels?

“Dat irriteert me echt, want dat kun je alleen tegen een vrouw zeggen en het is volkomen zinloos – het doet niets af aan wat ik doe. Ik heb wel het gevoel dat er zeker een vrouwonvriendelijke kant aan zit.”

Niet dat trolls de snelle opmars van de in Worcestershire gevestigde O’Toole hebben afgeremd. Na in keukens met Michelinsterren te hebben gewerkt, richtte ze tijdens de coronacrisis haar aandacht op sociale media – ze heeft inmiddels 4,7 miljoen volgers op TikTok, 1,4 miljoen volgers op Instagram en onlangs meer dan 100.000 abonnees op YouTube bereikt (maar ze kan niet aan die cijfers denken, want “ik zou er gewoon gek van worden”). Er volgden tv-optredens – waaronder Saturday Kitchen en een juryplaats bij Young MasterChef van de BBC.

Alsof ze nog niet genoeg aan haar hoofd had, beviel O’Toole afgelopen december van een dochtertje, haar eerste kind met echtgenoot Tom Shattock. Ze zegt dat het ouderschap haar benadering van eten volledig heeft veranderd: “Ik ga voor snellere en makkelijkere gerechten. Ik heb gemerkt dat je – vooral als moeder, om nog maar te zwijgen van vaders – niet veel kans krijgt om te eten.

“Het is dus geweldig om kant-en-klare maaltijden in de koelkast te hebben staan. Bovendien heb ik gemerkt dat je met één hand moet eten – vooral toen ik nog een tijdje borstvoeding gaf. Bij borstvoeding moet je eten zodra de baby ook maar in de buurt van je borsten komt. Je hebt meteen water nodig en een kom met eten. Dat put je uit.”

Gelukkig zat de vriezer van O’Toole goed gevuld voor de komst van haar baby, want tijdens haar zwangerschap schreef ze aan haar nieuwste kookboek, *Poppy Cooks: The Actually Delicious Batch Cookbook*, dat net is verschenen.

Haar doel was om gerechten te bedenken die „heerlijk zijn als ze eenmaal zijn opgewarmd“. Ze zegt: „Soms voldoet diepvrieseten niet helemaal aan mijn verwachtingen. Het wordt waterig, of een beetje papperig. Daarom heb ik gerechten ontwikkeld die prachtig opwarmen en – ik wil niet zeggen dat ze [per se] beter zijn dan het origineel, maar de smaken hebben de tijd gehad om echt samen te komen en intenser te worden. Ik merk inderdaad dat bij dit kookboek het eten soms bijna nog lekkerder is geworden nadat het in de vriezer heeft gelegen.”

Bronvermelding: PA;

Ze maakte gebruik van haar ervaring in professionele keukens om haar gerechten te verbeteren. “In keukens heet dat natuurlijk geen ‘batch cooking’ – het heet gewoon ‘voorbereiden’,” zegt ze.

“Ik kookte vroeger op een plek waar banketten werden georganiseerd, dus we kookten voor honderden mensen en dat konden we niet op de dag zelf klaarmaken. Het moest weken van tevoren klaar zijn, wanneer we daar tijd voor hadden. Het draaide dus allemaal om hoe je smaken behoudt.

“Meestal helpt het om eten zo smaakvol en vetrijk te maken bij het invriezen en opwarmen, dus dat staat in de meeste van mijn boeken. Eigenlijk is het allemaal heel smaakvol en heel vet – zo ben ik nu eenmaal!”

Een andere tip die O’Toole heeft opgepikt, is het belang van de verpakking waarin je je eten invriest: zij geeft de voorkeur aan glazen bakjes omdat “het contact met de vriezer niet op het eten terechtkomt, terwijl bij een dun plastic zakje de vrieskou er dwars doorheen gaat”.

Ze wil vooral dat mensen wat meer liefde in hun batchcooking stoppen. Als ze naar andere boeken over koken in grote hoeveelheden kijkt, zegt ze dat ze er „nooit enthousiast van werd, en ik wil het spannend maken“ (maar voegt er snel aan toe: „Het is echt vreselijk, want ik wil niemand afkraken, ik bedoel niemand in het bijzonder!“)

Haar gerechten zijn speciaal bedacht om ingevroren te worden – iets wat mensen niet altijd in gedachten houden. O’Toole merkt op dat een veelgemaakte fout is dat mensen porties van hun etensresten in de vriezer gooien en het daarbij laten, terwijl “die gerechten soms gewoon niet geschikt zijn om in te vriezen”.

Ze voegt eraan toe: “Hoe zeg ik dit beleefd? Het is niet de moeite waard om half opgegeten eten in de vriezer te gooien. Het blijft niet zo lang goed als een recept dat speciaal is ontworpen om in de vriezer te worden bewaard.”

En maak je geen zorgen: we hebben het hier nog steeds over de Hogepriesteres van de Aardappel, dus er is een heel hoofdstuk gewijd aan het invriezen van de bescheiden aardappel.

Van een aardappeltaart met kerrie tot porties aardappelpuree, zegt O’Toole: “Ik kon onmogelijk geen aardappelen erin doen. Ze zijn zo goed in te vriezen.”