Kiedy Robert Bellarmin przyjął święcenia kapłańskie w 1570 roku, badania nad historią Kościoła i ojcami Kościoła znajdowały się w opłakanym stanie zaniedbania. Jako obiecujący uczony już od młodości spędzonej w Toskanii poświęcił swoją energię tym dwóm dziedzinom. Był pierwszym jezuitą, który został profesorem w Louvain.
Jego najsłynniejszym dziełem jest trzytomowe „Dysputy o kontrowersjach wiary chrześcijańskiej”.
Bellarmine został mianowany kardynałem przez papieża Klemensa VIII. Mieszkając w apartamentach w Watykanie, Bellarmine nie zrezygnował z żadnej ze swoich dawnych praktyk ascetycznych. Ograniczał wydatki domowe do absolutnego minimum, jedząc wyłącznie to, co było dostępne dla ubogich. Znany był z tego, że wykupił żołnierza, który zdezerterował z armii, a zasłony ze swoich pokoi wykorzystywał do ubierania ubogich, mówiąc: „Ściany nie przeziębią się”.
Ostatnia poważna kontrowersja w życiu Bellarmina miała miejsce w 1616 roku, kiedy musiał upomnieć swojego przyjaciela Galileusza, którego podziwiał. Upomnienie to wygłosił w imieniu Świętego Oficjum, które uznało, że heliocentryczna teoria Kopernika jest sprzeczna z Pismem Świętym. Upomnienie to sprowadzało się do ostrzeżenia przed wysuwaniem — inaczej niż w ramach hipotezy — teorii, które nie zostały jeszcze w pełni udowodnione.
Święty Robert Bellarmin jest patronem: katechistów.









Follow us on social media